Se shpesh e me shpesh
Ndjej qe malli më mbyt
Se dua pak ajer
Te ngopem me fryme
Çdo nate ne gjumë shof shtepine
Ne pragun e saj
T’shlodh trupin tim

Ante i tokes sime
Atdhe, t’prek dhe jam perendi
Po kam veç një zemer
Po deshe ti do rilind per ty, Ante

Ante i tokes time
Atdhe të prek dhe jam perendi
Po tek ti kam zemren
Rrenjet tek ti
Kur te shoh rilind, Ante

Sa here te kam thene i dashur
naten e mire mos ma uro
Rri te lutem se kur nuk je
djalli i tokes me zhurme avionesh
nuk me le te fle
Edhe endrrat mi therrmon
Eh sikur njeriu njerine
do ta donte si te dua une ty

Ref.
Ti me jep kur me merr
ne kraharorin tend
Nuk kam frike te fluturoj
as nga toka ne hene
Ne kete bote qe trembet si femije
une gjej paqe sepse prane te kam ty

Skuptoj cfare kerkon njeriu
jo me kot ka dashurine
te lutem rri e mos me ler
se djalli i tokes….
Po sikur njeriu njerine
ta kerkonte sic kerkon perendine

Ref.
Ti me jep kur me merr
ne kraharorin tend
Nuk kam frike te fluturoj
as nga toka ne hene
Ne kete bote qe trembet si femije
une gjej paqe sepse prane te kam ty

Humbin malet dhe qytetet
Kodrat, malet behen nje
Qe te gjithe femije, te rinj e pleq
Si dallon me asgje

Nga lart pa rendesi
Duken fjalet, xhelozite
Humb e keqja e kesaj bote
Por je ti

Ref.
Se bota e bota e madhe eshte me ty
Bota s’ka vlere pa dashuri
Bote ti je
Toke ti je
Fryme ti je, vetem ti

Nga avioni bota ngjan
Si nje harte pa kufij
S’duken rracat edhe ngjyrat
gjithe merite

Zhduken ndotjet edhe luftrat
Toka qiellit i perngjan
Gjithe merzite e kesaj bote
Ti leshon ne oqean

Do shikosh si re te lehta
Duken fjalet, xhelozite
Ti i merr kaq seriozisht
Por a e di se…

Mes qershive mjalte
qendruam ne te dy
kokrrat qe nga lart
pikonin leng ne sy
e zgjatem duart
perkulem deget
por kokrra s’morem dot
ty te mos kisha
prane ne keto caste
e etur do te ndjehesha sot

Nje dite buze detit
me pyete si femi
valle dashuria
a deti ka me thellesi
Pastaj e dashur koken mbeshtete
pergjigje prisje kot
S’di ne c’thellesira
Humba e tera
por di se s’dilja dot

Ti me pushtove menjehere
asnje lufte te me sfidoje
kali i trojes nuk t’u desh
brenda zemres te kaloje.
Vetem ti,je sunduesi im i heshtur
ke fituar dhe ke mbetur
si mendimi me i bukur
si deshira me e cmendur qe une kam.

Ti nje dite do me kerkosh
te jetoj vetem per ty
e une do t’a bej

Ti po me mbylle syte nje dite
do te ndjek un pas pa firge
jam e bindur kur t’i hap
me ty do jem prap.

Ti me pushtove menjehere
asnje lufte te me sfidoje
kali i trojes nuk t’u desh
brenda zemres te kaloje.
Vetem ti,je sunduesi im i heshtur
ke fituar dhe ke mbetur
si mendimi me i bukur
si deshira me e cmendur qe une kam.

Dorezohem para teje pa nje kusht
pa fjalet qe vec ti mi thua
pa gjerat qe ti ben per mua
s’mund te jem
e lire pa ty si mund te jem?
lirine pa ty perse ta kem?

Erdhi prilli shkriu bora majave
Maleve bie kembora maleve
E pashe nje bilbil menjane
Rrinte i struktur qan me vaj
Pse s’kendon po rri vecan’
Bilbili i mire qan me lot
Zogjte dy nga dy jetojne
Dhe kendojne ne fole
Çajne qiellin e kalter
Edhe largohen si rrufe

Erdhi prilli shkriu bora majave
Maleve bie kembora maleve
Gjithe natyra u ndriçua
Edhe ndriçon pafundesine
Qielli i prillit me nje puthje
Do te zgjoje nga gjumi i larget
Dashurine se kam harruar,
se harroj
Thelle ne shpirt e kam te shkruar,
sa te rroje

You are in my mind
You’re in my heart

Nuk janë fjalët e mia
Janë fjalët e përjetshme

Fjalët e thjeshta
Që njerëzit s’janë lodhur kurrë
Së thëni e së dëgjuari
S’janë mërzitur së kënduari
As vuajtjet as luftrat
Si shterën dot fjalët e thjeshta
Që njerëzit s’janë lodhur kurrë
Së thëni e së dëgjuari
S’janë mërzitur së kënduari

Por ti se di
Se sa lumturi më sjell qënia jote
Dhe pa të prekur
Do të të pres, tani dhe gjithnjë

You are in my mind
You’re in my heart
Nuk janë fjalët e mia
Janë fjalët e përjetshme

Ti do vish, e di
Ti do vish nuk kam dyshim
Por unë dua që ti të më vish nëpër shi
Nuk do ketë as ditë as natë
As dimër as verë
As bota nuk do jetë
Do jemi vetëm unë dhe ti
Dhe zëri yt që butë më përkëdhel
Dhe dora jote në flokët e mi

Hape qiellin për mua
Sillma dritën e diellit
Hape qiellin dhe retë do të ikin
Do të shkrihen larg, diku larg përgjithnjë
Po unë dua që diellin të ma sjellësh veç ti
Si mund të jetoj pa pakëz qiell
Si mund të jetoj pa ty

Ti do vish
Dimri më n’veri do shkojë
Pritjet do të shkrijnë si bora dalngadalë
Nuk do ketë as ditë as natë
As dimër as verë
As bota nuk do jetë
Do jemi vetëm unë dhe ti
Dhe zëri yt që butë më përkëdhel
Dhe dora jote në flokët e mi

Eja ti mos vono
Eja ti po te pres
Eja ti vetem ti
Hapma qiellin

I zgjata dorën dhimbjes me dashuri
I fshiva ëmbël lotët
Ti jepja më shumë shpresë
Dhe me zërin tim
Gjej forcë e ulërij
I them kësaj bote
“E nesërmja është tani”

Po të kishte dhimbja fjalë
Do flisnin edhe malet
Sytë e mi të shkretë sa panë
Si lajnë as oqeanet
Jetën jo askush në botë
Nuk mund ta presë në mes
Jeta jepet veç një herë
…është e shenjtë

U fikën edhe diejt, i mbyllën sytë
Pas flakës së shtëpive
Në valle rrotull djajtë
Të gjithë ëngjëjt morën arratinë
Me ta në qiell liria rrugën ndrin

I zgjata dorën dhimbjes me dashuri
I fshiva ëmbël lotët
Ti jepja më shumë shpresë
Dhe me zërin tim
Gjej forcë e ulërij
I them kësaj bote
“E nesërmja është tani”

Të binin gërshetat mbi parvazin tënd të vjetër
Kë më pret ashtu menduar nuk e di
Kam një brengë në zemër s’di kujt ti ankohem
Edhe malet më largohen
Kam një brengë në zemër s’di kujt ti ankohem
Edhe malet më largohen

Doja të të thërrisja, të të merrja, të të shpija
Në ca vënde lart, ku s’ka tjetër njeri
Çupkë vetull ngjalë, për ty do të sjell një kalë
Të kërcej mbi shalë të tij dhe të bëhem hi
Por ti s’më dëgjon, në dritare rri mendon
Çfarë mendon thuamë mua që ta di
Kam një brengë në zemër s’di kujt ti ankohem
Edhe malet më largohen
Kam një brengë në zemër s’di kujt ti ankohem
Edhe malet më largohen (2x)