Jena na ata që s’dimë ku jem’
jetojm’ jetë as n’tokë as n’qiell
jena na ata që s’mledhim men’
dojmë të jem’ ata që na nuk jem’

Jena na ata që shohim n’terr
pesqin’ vjet mrapa kem’ met’
s’ka met kamë o që s’na ka shkel
jena na ata që vet nuk dojm’ diell

Shko në pasqyrë,
shiko vetën në sy dhe kujtohu
kush je ti, kush jemi ne,
kush ishim dje?!
do t’thuash, do t’thuash,
DO T’THUASH:

Jena na ata që bota na njeh
vrajmë kur dojmë askush s’na sheh
dalim nesër askush s’na njeh
jena na ata që na nuk jem’

Jena na ata askush s’na do
ndërtojmë udhë që askun s’na qon
rrejmë çdo fjalë që na e thojmë
jena na ata që ktu na sundojmë!

Jam nal,jam ul kam menu
prej ktij terri qysh me dal
o sa fshtir me bind veten
a jam njeri a qka jam?

Nuk po muj ma me rrejt veten
hajt se mir ka me u bo
nuk po muj syt me i majt mshel
nuk po muj ma terr me pa

Nuk po muj ma, nuk po muj ma mi pa
nuk po muj, nuk po muj ma mi nal
nuk po muj, nuk po muj ma mi bajt
nuk po muj, nuk po muj
nuk po muj maaaaaaa…
nuk po muj, nuk po muj
nuk po muj maaaaaaa…