Kobra - Vdekja

Nxihet havaja e fillon me ra shi
Tragjedi se nans zemra ju ka nxi
Hapet lajmi në shoqni jo ishalla s’osht sahi
Ngushllime o njerz se shokin sot n’dhe kanë me shti
Fjala e keqe dul sahi, kshtu që u vërtetu
Mbledhen shokt e shoqet familjen me vizitu
Nihet piskama tu shku kur jashtë ma qesin trupin
S’ki çka i sheh babën e nanën kur prej menve po hupin
E vllaznia t’përlotum tu i majt tjert me krahë
Hoxha memla afrohet e fillon me Bismilah
Nana afrohet pisket: qu n’komë o djali jem
Kur e ndi shpirti m’vlon e toka fillon mu shem
Munona ta qetësoj po sun e fol asni fjalë
Baba m’thotë prej zemrës t’kopt: mos e le kshtu o djalë
Kërkon s’muj me nal, as ato që e du
Afrohet m’përqafon, thotë: pa ty s’muj me jetu

Ref. 2x
Nëse Zoti e ka shkru me shku, tash lamtumirë
Parajsën po e shoh me sy, ktu koka ma mirë
Ma shlirë po foli tash se e kom ni selam
Une jom me ju edhe pse fizikisht s’jom

E tash mbledhen te vorri me m’vorros me adet
Njo pi shokve qohet n’komë, thotë e kam ni amanet
Tonë kthehen tu kqyr, ai e nxerr ni copë letër
E ja nis me e lexu këtë amanet temin t’vjetër
Se kjo botë osht veç mashtrim, çka ndodh nesër kush s’e din
A nashta kjo fjalë mbet kujtim, ma lexojnë dostat n’vorrim
Trishtim për shokt e mi, m’thojnë: o Kobër hajt fol
Unë i ndi krejt çka thojnë, por jom i ngrit në arkivol
Do pi tyne pinë raki kishe me hek mërzinë
E do prej tyne i kujtohen kohët në fëmijëri
Mos mani zi se ju shoh edhe n’atë botën
Qoni mendt si përpara qysh e cekshim gotën
Lamtumirë o vllazni që kurrë n’lloq nuk ju lashë
Po u munova me kon i mirë, krejt çka m’lypt ju dhashë
Kshtu që kom me ju mungu, ma shumë jo se unë juve
Kobra kurrë s’ka mu harru, n’ëngjull t’parë ka mu shëndrru

Ref. 2x
Nëse Zoti e ka shkru me shku, tash lamtumirë
Parajsën po e shoh me sy, ktu koka ma mirë
Ma shlirë po foli tash se e kom ni selam
Une jom me ju edhe pse fizikisht s’jom