Lamm'G - Jeta um mallkoj (Pjesa e dytë)

Ni shkrim për mi qet letër, tregim i histories
Ni anderr shumë e vjetër, kujtim i tragjedies
Çdo natë po m’thërret me ardh ti ku je vet
Kjo osht thjesht ni andërr, po mue shumë po m’vret

Hajde pse nuk vjen, pse vet po më len
Unë kam nevojë për ty, ti ndoshta nuk po m’ndjen

Po t’lypi sun po t’gjaj, vetvetën pe shaj
Nuk ka natë që s’kaj pse jeta um mallkoj
Hala s’pe di gabimin, që dritë ma nuk po shoh
Zot jepma durimin, se vetëm ty po t’njoh

Studimet i lash, e braktisa Prishtinën
Ma heret e thash që nuk kam jetë pa Ninën
Kur u ktheva te shpia, dy fish mu shtu mërzia
Um vetshin shka ki, mor lenum n’halle t’mija

Te vorrezat erdha, veç ty me t’përkujtu
E pash vorrin tan, kërkush s’ta kish pastru
Ja nisa me kajt, me kajt e me vajtu
Jom ul n’dy gujza e t’lutsha për mu qu

Qu se dikush t’don, pa ty sun po jeton
Kjo zemër s’po duron, ky njeri sun po t’harron

Gjithmonë kom me t’dasht, po pse vet um ki lan
Pse nuk dekum bashkë, n’parajsë bashkë mu kon
Ma s’pe du kërkon, kërkon si ti se gjeta
Deshtem mu bo bashk, po unë prapë i vetëm meta

Nëse m’ngon o Zot t’lutna bon dishka
Jetova nëpër lot edhe po duroj hala
Se di a e meritoj, se shumë përjetova
Ajo gjykohet n’qiell, unë n’tokë u gjykova

E burrit t’vet s’ia nin, kush vun e kush o vet
Se ka provu hieken, se ai ka jetu si mbret
Ai ka fmi e gru, n’aksham ka ku me shku
Ai ka kan me dasht, e unë s’kam kon e du

Po jetoj n’vetmi, jeta m’pshteti n’mur
Dikur ka me ardh te ti, po nuk pe di se kur
Rrugve nëpër qytet, unë tash po eci vet
Dikur ecsha me ty, po ajo knaqsi u tret

Sa herë po prishet moti, pe qoj kryt ka Zoti
Po ma kujton t’kalumen, e n’faqe m’pikon loti
Sa herë mbon telefoni, me qel um dridhet dora
Ma kujton atë ditë mesazhin kur e mora

Atë ditën e mallkume, kur ti u martove
Atë kohen e shkume, kur zemrën ma lëndove
Kur thirri ai agjent, m’tregoj për aksident
N’durë t’mija ndrrovë jetë, e unë dojsha mu çmend

Besom që jom tu hek, që po kom qef me dek
Veç dorën me ta prek, pak malli mu kish hek
Se kurr vuajtjet nuk mu heken, ma t’dashtit um dekën
Për problemet e mija, edhe shumë tjerë u djegën

Ni fjalë që del prej zemrës, n’zemër ka me prek
Për ni dashni t’ni femnes, ja vlen edhe me dek
Se kur pi kujtoj ata lot nëpër faqe
Me shpirt po vajtoj, a thu po prehesh n’paqe

Une kesh i drejt, i drejt po qy sa heka
N’fund i hupa krejt, për krejt hak osht deka
Nina mos harro se kurr nuk do t’harroj
Çdo ditë e çdo natë me mall ty t’kujtoj

Edhe unë kom qef mu kon si ti
Kom qef m’i pas krejt senet n’rregull
Se shka po t’vyn ni jetë qisi
Me pa botën si nëpër mjegull