Mariza Ikonomi - Piano e vjetër

Qyteti fle, fle dhe ti zgjuar rri
nate e gjate, shoh pertej, erresire.
E nje ze nga shpirti vjen, filloj e flas,
edhe dyer, dritat nje nga nje i hap,
e filloj kendoj.

Tingujt piano e vjeter kaq prane m’i sjell,
nate behet dite, sketerra behet shprese,
e vazhdoj kendoj.
Cdo mengjes,kengen marr
me notat flas
pershendetje kalimtare, vec pak muzike.

Vec nje fllad muzike kur te vjen nga larg
shuan gjithe trishtimin, dhimbja mbetet pas
vetem kur kendoj.
Tingujt piano e vjeter kaq prane m’i sjell,
lotet derdhin shi, pas tyre lind nje diell,
vetem kur kendoj.

E ti qan, psheretin, endrren largon.
Vetem je, si une sot, pianon hap.
Notat thurrin tinguj, gjithe qytetin zgjojne,
ne k’te nate dhe yjet bashke me ne jetojne, me ne jetojne.
E nje ze nga shpirti vjen, filloj, kendoj,
muziken ndjej e me te jetoj, kur kendoj.

Vetem kur te prek ty ndjej se n’jeten time jam
vetem kur te prek jeten marr.
Tingujt sa degjoj, e muziken ndjej, e me te jetoj,
kur kendoj.
Vec nje fllad muzike kur me vjen nga larg
muziken ndjej e me te jetoj,
kur kendoj.